تبليغاتX
گروه آموزشی زیست شناسی استان کرمان - جذب تری گليسريدها

یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388

جذب تری گليسريدها

سؤال:  نحوه ي عبور مونو و دي گليسريدها از سلول هاي روده به آب ميان بافتي چگونه است؟اگر منظور از لايه پلي ساکاريدي اطراف مويرگ پرز همان غشا پايه است اين لايه در سلول هاي پوششي پرز هم وجود دارد ولي ليپيدها از آن عبور ميکنند؟

پاسخ : هرچند گوارش تري گليسريدها در معده و تحت تاثير ليپاز بزاقي که همراه با بزاق بلع شده است و ليپاز معدي شروع مي شود ولي به دليل کم بودن آن(  حدود 10 درصد تري گليسريدهاي غذايي افراد بالغ ) به طور کلي از اهميت زيادي برخوردار نيست , محل اصلي گوارش تري گليسريدها , روده ي باريک است  در اين مکان حدود 40 درصد تري گليسريدها به طور کامل به اسيدهاي چرب و گليسرول تبديل مي شوند .50 درصد از تري گليسريدها فقط با از دست دادن يک يا دو اسيدچرب به دي و مونو گليسريد تبديل شده و 10 درصد باقيمانده بدون تغيير شکل جذب مي شود . جذب به طريقه ي انتشار است . پس از ورود اين چربي ها به درون سلول هاي پوششي روده , اسيدهاي چرب کوتاه زنجيره ( کمتر از 10 کربن ) به علت اينکه نسبت به اسيدهاي چرب بلند زنجيره , محلول تر  هستند بطور مستقيم وارد جريان خون وريد باب مي شوند . باقيمانده ي اسيدهاي چرب در شبکه ي آندوپلاسمي صاف سلول هاي پوششي جدار روده ,  مجددا به تري گليسريد تبديل مي شوند چون تري گليسريدها نامحلول هستندحمل انها مشکل است بنابراين با پروتئين هاي ويژه اي مجتمع شده و نوعي ليپوپروتئين به نام شيلوميکرون را مي سازند شيلوميکرون ها با اگزوسيتوز از سلول هاي پوششي روده به آب ميان بافتي ترشح مي شوند که به علت بزرگ بودن اندازه ي آنها و همچنين وجود غشاي پايه در جداره ي مويرگ هاي خوني نمي توانند مستقيما وارد جريان خون شوند لذا وارد مويرگ هاي لنفي مي شوند زيرا در بين سلول هاي ديواره ي مويرگ هاي لنفي فاصله ي بيشتري (منافذ بزرگتري) وجود دارد و اين مويرگ ها فاقد غشاي پايه بوده و يا اينکه غشاي پايه در آنها  بسيار نازک و ناچيز است .

منابع :

1ـ فيزيولوژي گايتون  ترجمه ي دکتر فرخ شادان

2) بيوشيمي عمومي , شهبازي و ملک نيا   

3) Anatomy & physiology . Martini

نوشته شده توسط نظام جلیلیان(از خرمشهر) در 9 قبل از ظهر |  لینک ثابت   •