تبليغاتX
گروه آموزشی زیست شناسی استان کرمان - ارتباط ايمني سلولي و هومورال

یکشنبه بیست و سوم تیر 1387

ارتباط ايمني سلولي و هومورال

 

يكي از سلولهاي خوني كه دردفاع اختصاصي بدن در مقابل ميكروبهاي بيماريزا و ساير عوامل بيگانه دخالت دارد لنفوسيتها ميباشد . اين سلولها از نطر اندازه نسبت به يكديگر متفاوت هستند آنها داراي هسته هاي بزرگ و اغلب فاقد گرانولهاي سيتوپلاسمي مي باشند دو گروه اصلي آنها عبارتند از

-         لنفوسيتها ي B (موثر در ايمني هومورال)

-         لنفوسيتهاي ‌T( موثر در ايمني سلولي )

اين دو نوع ايمني ارتباط نزديكي با يكديگر دارند به نحوي كه در ذيل گفته ميشود )

لنفوسيتهاي T خود به چند گروه تقسيم مي شوند :

1-       لنفوسيتهاي T كمك كننده (helper T cell) كه اين نوع لنفوسيتها حدود 75% از سلولهاي لنفوسيت  را تشكيل مي دهند و به عنوان تنظيم كننده ي اصلي تمام واكنشهاي ايمني عمل ميكنند و اين عمل را با تشكيل ميانجي اي پروتئيني موسوم به لينفوكاين ها به انجام مي رسانند كه روي ساير سلولهاي سيستم ايمني و نيز مغز استخوان عمل مي كنند

در غياب اينها باقيمانده سيستم ايمني تقريبا فلج مي شود و اعمال زير انجام نميشود

الف) تحريك رشد و تكثير لنفوسيتهاي T كشنده وسركوب كننده

ب) تحريك رشد و تفكيك لنفوسيتهاي B براي تشكيل پلاسموسيتها و آنتي كورها

ج) فعال كردن سيستم ماكروفا‍ژي

د) اثر فيدبكي تحريكي روي خود سلولهاي T كمك كننده

2- لنفوسيتهاي T كشنده كه مستقيما به ميكروارگانيسمها و گاهي حتي بعضي از سلولهاي خود بدن حمله ميكند و آنها را از بين ميبرد اين سلولها همچنين نقش مهمي در انهدام سلولهاي سرطاني  سلولهاي قلب پيوندي يا ساير انواع سلولهايي كه براي بدن خود شخص حالت بيگانه دارند بازي ميكنند

3- لنفوسيتهاي T سركوب كننده : كه قادرند اعمال دو نوع سلولهاي بالايي ( لنفوسيتهاي T كمك كننده و لنفوسيتهاي T كشنده ) را سركوب كنند يعني جلوگيري از واكنشهاي ايمني بيش از حد

منبع: نشريه عصر زيست شناسي گروه زيست شناسي خراسان شمالي

نوشته شده توسط دادبین در 3 بعد از ظهر |  لینک ثابت   •